Uit de HBC’s Amsterdam UMC - locatie AMC: hemofiliekamp Wij hadden dit keer twaalf jongens in de leeftijd van zes tot twaalf jaar mee, waarvan negen jongens voor het eerst meegingen. Best spannend voor iedereen! In de bus was er meteen al plezier en na een rit van ongeveer vijftig minuten kwamen wij als eersten aan op de locatie in Uddel. Daar was het huis nog niet open, maar het was prachtig weer, dus meteen lekker buiten spelen… Na het opmaken van alle bedden kon het echt beginnen en wat hebben we leuke dingen gedaan. Vuur maken, boogschieten, met de gps een parcours lopen en opdrachten maken, klimmen op spanbanden (soms tussen allerlei autobanden door), een katapult maken en allerlei andere sportieve activiteiten. En wat was het een leuke groep. Alle kinderen deden enthousiast mee en de onderlinge competitie was vriendelijk en leuk. Na drie jaar was het eindelijk weer zover: het gezamenlijke hemofiliekamp van de drie behandelcentra in Amsterdam, Rotterdam en Groningen. Het was nog lang onduidelijk omdat het lastig was om de financiering rond te krijgen, maar van 31 mei tot en met 2 juni konden we eindelijk weer met ‘onze jongens’ op kamp. Een traditie die we al meer dan 25 jaar samen met de behandelcentra uit Rotterdam en Groningen uitvoeren. Door verpleegkundig specialist Marlène Beijlevelt Amsterdam UMC – locatie AMC Marshmallows roosteren in het kampvuur De eerste avond heerlijke macaroni (ja, met groenten en saus!), de tweede avond de gebruikelijke BBQ, en tjonge jonge, wat kunnen die jongens goed eten. De tweede avond werden de ‘grote jongens’ gedropt en mochten met gps naar het huis teruglopen (met begeleiding hoor) en de kleinere jongens konden lekker marshmallows roosteren in het kampvuur. Na terugkomst van de dropping werden door de overige jongens ook nog marshmallows geroosterd. Tussen al deze activiteiten door werd natuurlijk veel over hemofilie gesproken en geoefend met prikken. Een regelmatig gehoorde opmerking was: Het is altijd weer bijzonder om te zien hoe kinderen van elkaar leren en hoe ze door elkaar worden ‘aangestoken’ om ook zichzelf te prikken. Er zijn weer een aantal prikdiploma’s behaald, zo gaaf om te zien hoe die jongens zichzelf durven te prikken en grappig welke adviezen er van de andere jongens komen. Julianatoren Vrijdagochtend alles opruimen en de ‘eigenaren’ zoeken van verdwaalde sokken, truien, onderbroeken en op weg naar… Julianatoren. Op de terugweg in de bus vielen er een paar oogjes dicht, maar weer open zodra ze de papa’s en mama’s zagen die vol verlangen hun kinderen weer stonden op te wachten. Wat een feest om al die blije bekkies te zien. De eerste verzoeken voor volgend jaar zijn alweer binnen! “Hoeveel nachtjes slapen nog tot we weer op kamp gaan?” < Hebben al deze jongens hemofilie? Faktor 14
RkJQdWJsaXNoZXIy NzkyMjk=