Vrouwen en stollingsstoornissen

Als vier maanden oude baby moest ik naar de huisarts voor een verkoudheid en kreeg ik een slijmoplosser die de bloedvaten verwijden met een bloedneus als gevolg. De bloedneus wilde maar niet stoppen en tijdens het afnemen van bloed zagen de artsen dat ik blauwe plekken kreeg van de stuwband. Als snel constateerden de artsen dat ik de ziekte van Glanzmann had. “Op een nacht toen ik mijn bed wilde verschonen, ben ik flauwgevallen en had ik een bloedtransfusie nodig.” De kindertijd verliep redelijk goed. De bloedneuzen, blauwe plekken en tandvleesbloedingen en het wisselen van tanden gaven de meeste problemen. Maar de eerste menstruatie was een ramp! Ik was twaalf jaar toen ik voor het eerst ongesteld werd en het werd met de dag erger. Op een nacht toen ik mijn bed wilde verschonen, ben ik flauwgevallen en had ik een bloedtransfusie nodig. De menstruatieperiode was de heftigste periode uit mijn leven. Het duurde lang en was slecht te behandelen. Ik kreeg veel last van de hormonen en werd erg emotioneel. Op mijn zestiende kreeg ik hevige buikpijn door een stolsel in mijn buikholte. Sindsdien wordt mijn menstruatie kunstmatig onderdrukt en menstrueer ik helemaal niet meer. Het is een noodgreep en geeft veel onzekerheden voor de mogelijkheid van het krijgen van kinderen, maar het heeft me mijn leven teruggegeven. Evelyn Grimberg (1986) heeft de ziekte van Glanzmann Ervaringsverhaal Evelyn Grimberg << terug naar inhoud << >> 15