Faktor lente 2021

Faktor 8 Ervaringen delen In de rubriek ‘Aan het woord’ vragen we mensen met een stollingsstoornis naar hun ervaring. In deze Faktor stellen we je voor aan de 56-jarige rolstoeltafeltennisser Gerald van Grunsven. Gerald heeft hemofilie A en ontwikkelde op 9-jarige leeftijd een remmer. De artsen kregen de vele bloedingen niet onder controle en later ontwikkelde hij artrose. Zijn gewrichten zijn flink aangedaan en in zijn linkerknie heeft hij een prothese. Ondanks alles laat Gerald zich niet tegenhouden. “Mijn ultieme doel is het bereiken van de Paralympische Spelen in Tokyo.” Bij je geboorte was nog niet duidelijk dat je hemofilie had. Hoe is de diagnose gesteld? Mijn ouders gingen met mij naar de dokter omdat ik erg veel blauwe plekken had. Ik had een oom met hemofilie, maar destijds wisten ze nog niet dat het erfelijk was. Na onderzoek is het balletje gaan rollen en bleek vrij snel dat ik ernstige hemofilie A had. Vanaf dat moment was het een kwestie van op en neer rijden naar het behandelcentrum voor de cryoprecipitaat, de behandeling in die tijd. Hoe was het om op te groeien met hemofilie? In mijn jeugd moest ik constant Aan het woord ziekenhuis in en uit. Mijn moeder bracht me op en neer. De kinder­ afdelingen van die tijd waren niet zoals dat nu is. Het bezoekuur was beperkt en je broertjes en zusjes mochten niet op visite komen. De verpleegkundigen waren streng. Ik lag in een bedje met tralies en ondanks dat ik me niet ziek voelde, mocht ik niet uit bed. Dat vond ik als klein kind niet leuk en vooral die beginjaren zijn me erg bijgebleven. Was je toen al bezig met sporten? Ik wilde altijd heel graag sporten, maar mocht niet meedoen met de gymles. Als iedereen zich aan het omkleden was, ging ik met de bal Door Annebelle Nooteboom spelen. Voetballen mocht ik ook niet, maar ik deed toch stiekem mee. Ik ging dan in de goal staan, maar als ik een bloeding kreeg, wist ik dat ik de pineut was. Rond mijn 11de ben ik begonnen met staand tafeltennissen. Waarom is het volgens jou belangrijk om te sporten als je een stollingsstoornis hebt? Ik denk dat het goed is voor je zelfvertrouwen. Bouw het stapje voor stapje op en stel jezelf iedere keer een doel. Het is niet makkelijk, maar het is de uitdaging om steeds een stapje verder te gaan. Door te trainen, versterk je het gebied rondom eventuele kwetsbare gewrichten en de kans op een bloeding wordt kleiner. Ondanks de vele tegenslagen heb je een positieve mindset. Zijn er ook zaken waar je mee om hebt moeten leren gaan? Rond mijn twintigste had ik bloeding op bloeding. Mijn gewrichten in knieën, ellebogen en enkels hadden veel last van slijtage. Dat was geen makkelijke periode, maar uiteindelijk ga je op